Hormonale oorzaken voor slaapstoornissen

Door stresssituaties, maar ook op toenemende leeftijd, zakt de lichaamseigen productie van het slaaphormoon melatonine. Dit hormoon wordt in de epifyse (of pijnappelklier) in de hersenen geproduceerd. Zodra het netvlies 'donker' signaleert, begint de afgifte van dit hormoon aan het bloed. Het hormoon komt in sterke concentraties in het lichaam en stelt het de cellen in de gelegenheid minder hard te werken. De lichaamsactiviteit neemt af, het stresshormoon cortisol wordt afgeremd en de lichaamstemperatuur zakt: je slaapt in. Gedurende ongeveer 6 uur scheiden de hersenen relatief grote hoeveelheden melatonine uit. Bij het opstaan zakt de productie weer. Als het melatoninepeil 's nachts onder een bepaalde waarde valt, bijvoorbeeld door een teveel aan stresshormonen, dan wordt de slaap onrustig en wordt men vaak wakker. Bij problemen bij het slapen gaan is daarentegen te zien, dat de natuurlijke productie van melatonine pas later op gang komt. Als het lichaam gedurende een te korte periode 's nachts melatonine produceert, wordt men 's ochtends heel vroeg wakker, waarna van slapen meestal geen sprake meer kan zijn.

Naast melatonine is de neurotransmitter serotonine van belang voor het slapen. Serotonine speelt een rol bij de psychische balans van de mens, en werkt tevens bij de aansturing van het slapen. Bij een gebrek aan serotonine kan het tot lusteloosheid en slaapstoornissen komen.

 

terug naar de beginpagina